ข้อ 181

ตัวบทสองข้อนี้ไม่ได้อ้างเลขข้อถึงกัน แต่วางเรียงติดกันในระเบียบฯ หมวด 6 และในทางปฏิบัติต้องมีค่าปรับเกิดขึ้นและมีการเรียกค่าปรับตามข้อ 181 เสียก่อน จึงจะมีเรื่องให้พิจารณางดหรือลดค่าปรับตามข้อ 182

ตัวบทไม่ได้อ้างเลขข้อถึงกัน แต่เป็นสองขั้นตอนต่อเนื่องของเรื่องค่าปรับเดียวกันภายในหมวด 6 และวางเรียงกันในระเบียบฯ

ข้อ 183 ไม่ได้อ้างข้อ 181 โดยตรง แต่ 'จำนวนเงินค่าปรับ' ที่ข้อ 183 พูดถึง คือค่าปรับตัวเดียวกับที่ข้อ 181 สั่งให้แจ้งเรียก จึงเชื่อมกันด้วยตัวเงินค่าปรับ ไม่ใช่ด้วยการอ้างเลขข้อ

ข้อ 181 ไม่ได้อ้าง ข้อ 162 แต่ 'ค่าปรับตามสัญญาหรือข้อตกลง' ที่ต้องแจ้งเรียกคืออัตราที่ตั้งไว้ตาม ข้อ 162/163 — และนี่คือกำหนดเวลาสั้นที่สุดที่เจ้าหน้าที่บริหารสัญญาพลาดบ่อยที่สุด เพราะเริ่มนับทันทีที่ครบกำหนดส่งมอบ ไม่รอให้ผู้รับจ้างส่งมอบจริง

ตัวบทไม่ได้อ้างเลขข้อถึงกัน แต่ข้อ 181 ใช้ถ้อยคำ 'ค่าปรับตามสัญญาหรือข้อตกลง' ซึ่งค่าปรับนั้นมาจากอัตราที่กำหนดไว้ตามข้อ 162 หรือข้อ 163

ตัวบทไม่ได้อ้างถึงกันโดยตรง (ข้อ 182 ต่างหากที่อ้างมาตรา 102) แต่ในทางปฏิบัติ ค่าปรับที่เรียกตามข้อ 181 คือค่าปรับเดียวกับที่จะพิจารณางดหรือลดตามมาตรา 102 ประกอบข้อ 182

ตัวบทไม่ได้อ้างเลขข้อถึงกัน แต่ทั้งสองข้อวางหลักเดียวกันว่า การรับมอบไม่ทำให้สิทธิเรียกค่าปรับหมดไป โดยข้อ 181 กำหนดวิธีรักษาสิทธิไว้ชัดคือการบอกสงวนสิทธิ์

ข้อ 181 กำหนดหน้าที่ 'ในขณะที่รับมอบพัสดุ' โดยไม่ได้บอกว่าใครเป็นผู้รับมอบ ส่วนข้อ 176 (6) คือบทที่กำหนดว่า การรับมอบงานจ้างก่อสร้างเกิดขึ้นเมื่อใดและโดยองค์กรใด สองข้ออยู่คนละส่วนของหมวด 6 และไม่อ้างเลขถึงกัน แต่ในทางปฏิบัติต้องทำพร้อมกัน มิฉะนั้นสิทธิเรียกค่าปรับเสียไป

ข้อ 181 ตั้งหน้าที่บังคับให้เรียกค่าปรับเมื่อครบกำหนดส่งมอบ ส่วนข้อ 182 เป็นทางออกเดียวในระเบียบที่ทำให้ค่าปรับนั้นงด ลด หรือเลื่อนกำหนดเวลาได้ สองข้ออยู่ติดกันแต่ไม่อ้างเลขถึงกัน จึงจัดเป็นความสัมพันธ์เชิงระบบ จุดสำคัญคือข้อ 182 บังคับให้เขียนเงื่อนไขแจ้งเหตุ 15 วันไว้ 'ในสัญญา' ตั้งแต่ตอนทำสัญญา ไม่ใช่มาตกลงกันตอนเกิดเหตุ

ตัวบททั้งสองข้อไม่ได้อ้างเลขข้อกัน แต่ข้อ 181 ใช้คำว่า 'มีค่าปรับเกิดขึ้น' ซึ่งจะเกิดได้ก็ต่อเมื่อสัญญามีข้อกำหนดค่าปรับตามอัตราในข้อ 162 มาก่อน จึงเป็นความสัมพันธ์เชิงลำดับเวลาที่อนุมานจากถ้อยคำ ไม่ใช่การอ้างอิงตรง

เหตุผลเดียวกับ edge ACT-120 → REG-183 คือมาตรา 120 อ้างระเบียบทั้งชุดโดยไม่ระบุเลขข้อ ต้องครบเจตนาพิเศษจึงจะเป็นความผิด

สองข้อนี้เรียงติดกันและเป็นคู่ 'หน้าที่ของรัฐ / สิทธิของเอกชน' บนค่าปรับก้อนเดียวกัน แต่ตัวบทไม่ได้ผูกกันไว้ ทั้งจำนวนวันและชนิดวันต่างกัน (7 วันทำการ vs 15 วันปฏิทิน) และจุดตั้งต้นนับต่างกัน (วันครบกำหนดส่งมอบ vs วันที่เหตุสิ้นสุด) — จุดสับสนสูงมาก

ทั้งสองข้อเริ่มนับจากเหตุการณ์เดียวกัน คือ 'วันครบกำหนดส่งมอบ' แต่ตัวบทไม่ได้ผูกกันไว้ ในทางปฏิบัติ 3 วันทำการของผู้ควบคุมงานต้องเสร็จก่อน 7 วันทำการของการแจ้งเรียกค่าปรับ มิฉะนั้นหน่วยงานจะไม่มีข้อมูลยืนยันว่ามีค่าปรับเกิดขึ้นจริง