ระเบียบฯ 2560 ส่วนที่ 2 — หลักประกัน หลักประกันการเสนอราคา

ข้อ 171

แผนผังความเชื่อมโยง

5 จุดที่เกี่ยวข้อง

A — อ้างเลขกันเป็นตัวอักษร B — มอบอำนาจ / ถ้อยคำตรงกัน C — เชื่อมโยงเชิงระบบ

ข้อ ๑๗๑ ในการทำสัญญาหากมีการแก้ไขสัญญาและมีผลทำให้วงเงินตามสัญญานั้น เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมในกรณีเพิ่มขึ้น คู่สัญญาต้องนำหลักประกันสัญญามาวางเท่ากับวงเงิน หลักประกันสัญญาที่ได้เพิ่มนั้น

ถ้าหลักประกันสัญญาที่คู่สัญญานำมามอบไว้เพื่อเป็นหลักประกันการปฏิบัติตามสัญญาลดลง หรือเสื่อมค่าลง หรือมีอายุไม่ครอบคลุมถึงความรับผิดของคู่สัญญาตลอดอายุสัญญา ไม่ว่าด้วยเหตุใด ๆ ก็ตามรวมถึงส่งมอบงานล่าช้าเป็นเหตุให้ระยะเวลาแล้วเสร็จหรือวันครบกำหนดความรับผิดในความชำรุด บกพร่องตามสัญญาเปลี่ยนแปลงไป คู่สัญญาต้องหาหลักประกันใหม่หรือหลักประกันเพิ่มเติมให้มีจำนวน ครบถ้วนตามมูลค่าที่กำหนดในสัญญามามอบให้ภายในระยะเวลาที่หน่วยงานของรัฐกำหนด หลักประกันการรับเงินล่วงหน้า

ดูผลค้นหาของข้อนี้

ความเชื่อมโยง

8 เส้น

ข้อ 170 precedes

ข้อ 171 วรรคสอง บังคับให้หลักประกันมีอายุครอบคลุมความรับผิดตลอดอายุสัญญา ก่อนจะถึงขั้นคืนหลักประกันตามข้อ 170 (2) เมื่อคู่สัญญาพ้นจากข้อผูกพัน

ทั้งสองข้อใช้ถ้อยคำเกี่ยวกับ 'ความรับผิดของคู่สัญญา' และ 'พ้นจากข้อผูกพันตามสัญญา' ซึ่งเป็นเส้นเวลาเดียวกัน คือหลักประกันต้องมีผลจนถึงวันที่คู่สัญญาพ้นข้อผูกพัน จึงจะคืนได้

ข้อ 186 precedes

ข้อ 171 วรรคสอง บังคับให้หลักประกันครอบคลุมถึงวันครบกำหนดความรับผิดในความชำรุดบกพร่อง ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่ต้องคงอยู่จนถึงจุดที่ข้อ 186 ให้คืนหลักประกัน

ทั้งสองข้อใช้ถ้อยคำเกี่ยวกับ 'ความชำรุดบกพร่อง' และเส้นเวลาเดียวกัน คือหลักประกันต้องมีผลจนถึงวันครบกำหนดรับประกันความชำรุดบกพร่อง จึงจะคืนได้

ข้อ 184 related_topic

จุดสำคัญส่งมอบงานล่าช้าทำให้ 'วันครบกำหนดความรับผิดในความชำรุดบกพร่อง' เลื่อนไป จึงต้องต่ออายุหลักประกันให้คลุมช่วงตามข้อ 184

ทั้งสองข้อพูดถึงช่วงเวลาเดียวกันคือระยะเวลารับประกันความชำรุดบกพร่อง โดยข้อ 171 วรรคสองมองจากฝั่งหลักประกัน และข้อ 184 มองจากฝั่งหน้าที่ดูแล ผลปฏิบัติที่คนพลาดคือ เมื่อขยายเวลาหรือส่งมอบล่าช้า หลักประกันเดิมที่ออกไว้ อาจหมดอายุก่อนพ้นระยะรับประกัน แล้วเรียกร้องไม่ได้จริงตอนพบความชำรุด

มาตรา 97 related_topic

เมื่อแก้ไขสัญญาตาม ม.97 แล้ววงเงินเพิ่มขึ้น ข้อ 171 วรรคหนึ่ง บังคับให้คู่สัญญานำหลักประกันสัญญามาวางเพิ่มตามวงเงินที่เพิ่ม

ข้อ 171 ไม่ได้อ้างมาตรา 97 เป็นตัวอักษร แต่เป็นผลที่ต้องดำเนินการต่อเนื่องทันทีเมื่อการแก้ไขสัญญาตาม ม.97 ทำให้วงเงินเพิ่มขึ้น เป็นกับดักที่เจ้าหน้าที่มักลืม

ข้อ 170 precedes

ข้อ 171 วรรคสอง บังคับให้หลักประกันสัญญาต้องมีอายุครอบคลุมถึงวันครบกำหนดความรับผิดในความชำรุดบกพร่อง ก่อนที่จะถึงจังหวะคืนตามข้อ 170 (2)

ตัวบทไม่ได้อ้างเลขข้อถึงกัน แต่ข้อ 171 วรรคสองเป็นหน้าที่ที่ต้องดูแลตลอดช่วงก่อนคืน มิฉะนั้นเมื่อถึงเวลาที่ต้องเรียกให้ซ่อมตามข้อ 185 หลักประกันอาจหมดอายุไปแล้ว

ข้อ 170 exception_to

ก่อนถึงขั้นคืน — ถ้าส่งมอบงานล่าช้าจนวันครบกำหนดความรับผิดเปลี่ยนไป ข้อ 171 วรรคสอง บังคับให้คู่สัญญาหาหลักประกันใหม่หรือเพิ่มเติม ไม่ใช่ให้คืน

ข้อ 171 ไม่ได้อ้างข้อ 170 แต่กำหนดหน้าที่ที่สวนทางกับการคืน (ต้องเติมหลักประกัน ไม่ใช่ได้คืน) ในช่วงเวลาก่อนพ้นข้อผูกพัน จึงถือเป็นข้อยกเว้นเชิงผล

มาตรา 97 related_topic

เมื่อแก้ไขสัญญาแล้ววงเงินเพิ่มขึ้นตาม ม.97 วรรคสี่ ข้อ 171 บังคับให้คู่สัญญาวางหลักประกันสัญญาเพิ่มตามวงเงินที่เพิ่ม

ตัวบททั้งสองไม่ได้อ้างเลขถึงกัน แต่ข้อ 171 พูดถึงผลที่เกิดจาก 'การแก้ไขสัญญา' ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับ ม.97 จึงเป็นการเชื่อมโยงเชิงระบบที่ต้องอ่านคู่กันเมื่อวงเงินตามสัญญาเปลี่ยน

ข้อ 183 triggers

ก่อนถึงจุดบอกเลิก การส่งมอบล่าช้าทำให้วันแล้วเสร็จเปลี่ยน คู่สัญญาจึงมีหน้าที่หาหลักประกันใหม่หรือเพิ่มเติมตามข้อ 171 วรรคสอง — ถ้าไม่ทำ ก็เป็นการไม่ปฏิบัติตามสัญญาอีกชั้นหนึ่ง

เป็นเส้นเชื่อมเชิงระบบ: ข้อ 171 วรรคสองระบุเหตุ 'ส่งมอบงานล่าช้าเป็นเหตุให้ระยะเวลาแล้วเสร็จ...เปลี่ยนแปลงไป' ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงเดียวกับที่ทำให้ค่าปรับเดินจนเข้าข้อ 183 แต่ไม่มีการอ้างเลขข้อระหว่างกัน

A ตัวบทอ้างเลขกันเป็นตัวอักษร B มอบอำนาจ / ถ้อยคำตรงกัน C เชื่อมโยงเชิงระบบ (มีเหตุผลกำกับ)

อยู่ในประเด็น