หน้าแรก / หน้าที่ของหน่วยงานของรัฐ เจ้าหน้าที่ และความรับผิด

หน้าที่ของหน่วยงานของรัฐ เจ้าหน้าที่ และความรับผิด

กลุ่มนี้คือหน้าที่พื้นฐานที่ผูกกับตัวเจ้าหน้าที่โดยตรง ได้แก่ ห้ามกำหนดคุณลักษณะเฉพาะให้ใกล้เคียงยี่ห้อใดยี่ห้อหนึ่ง (มาตรา 9) ห้ามเปิดเผยข้อเสนอส่วนที่เป็นสาระสำคัญและข้อมูลทางเทคนิค (มาตรา 10) และบทผ่อนผันเมื่อทำขั้นตอนผิดพลาดเล็กน้อย (มาตรา 14) โดยมีบทกำหนดโทษมาตรา 120 เป็นบทลงโทษอาญาสำหรับเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบหรือโดยทุจริต ซึ่งข้อความสำคัญคือมาตรา 120 คุ้มถึงการฝ่าฝืน ระเบียบ ที่ออกตาม พ.ร.บ. ด้วย ไม่ใช่เฉพาะ พ.ร.บ. ทำให้ทุกข้อของระเบียบฯ มีผลทางอาญาผูกอยู่ ส่วนมาตรา 121 เป็นโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานเมื่อไม่ปฏิบัติตามคำสั่งคณะกรรมการวินิจฉัยตามมาตรา 31 หรือคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ตามมาตรา 45

ขั้นตอนปฏิบัติ

1. ตอนกำหนดสเปก ผู้รับผิดชอบตาม ข้อ 21 ต้องไม่กำหนดให้ใกล้เคียงยี่ห้อใดยี่ห้อหนึ่ง เว้นแต่มียี่ห้อเดียวหรือต้องใช้อะไหล่ของยี่ห้อนั้น (มาตรา 9)
2. ถ้าพัสดุมี มอก. ให้อ้างมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแทนการเขียนสเปกเอง (ข้อ 21 วรรคสอง)
3. ถ้ากังวลว่าสเปกจะถูกมองว่าล็อก ให้เสนอหัวหน้าหน่วยงานของรัฐจัดรับฟังความคิดเห็นร่างขอบเขตของงานก่อน (ข้อ 45)
4. ระหว่างพิจารณาข้อเสนอ ห้ามเปิดเผยข้อเสนอส่วนสาระสำคัญและข้อมูลทางเทคนิคต่อผู้ไม่เกี่ยวข้องหรือต่อผู้ยื่นข้อเสนอรายอื่น (มาตรา 10)
5. ถ้าพบว่าทำขั้นตอนใดผิดพลาดหรือผิดหลงเล็กน้อยและไม่มีนัยสำคัญ การจัดซื้อจัดจ้างไม่เสียไป แต่ต้องบันทึกเหตุผลไว้ (มาตรา 14 ประกอบ มาตรา 8 วรรคสอง)
6. เมื่อคณะกรรมการวินิจฉัยหรือคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์เรียกให้ชี้แจงหรือส่งเอกสาร ต้องปฏิบัติตาม มิฉะนั้นมีความผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน (มาตรา 31, มาตรา 45 ประกอบ มาตรา 121)
7. ตระหนักว่าการฝ่าฝืนระเบียบฯ โดยมิชอบเพื่อให้เกิดความเสียหาย หรือโดยทุจริต มีโทษอาญาตาม มาตรา 120 จำคุก 1-10 ปี หรือปรับ 20,000-200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

คัดลอกสเปกจากใบเสนอราคาของผู้ขายรายเดียวมาเป็นร่างขอบเขตของงาน ซึ่งเข้าข่ายกำหนดคุณลักษณะเฉพาะให้ใกล้เคียงของผู้ขายรายใดรายหนึ่งโดยเฉพาะ ต้องห้ามตาม มาตรา 9
ระบุยี่ห้อโดยอ้างว่าใช้งานได้ดี ทั้งที่ มาตรา 9 ยกเว้นเฉพาะกรณีพัสดุนั้นมียี่ห้อเดียว หรือจะต้องใช้อะไหล่ของยี่ห้อใดเท่านั้น
ให้ผู้ยื่นข้อเสนอรายหนึ่งดูข้อเสนอด้านเทคนิคของรายอื่น ซึ่งต้องห้ามตาม มาตรา 10
ยก มาตรา 14 (ผิดพลาดเล็กน้อย ไม่เสียไป) มาอ้างกับความบกพร่องที่มีนัยสำคัญ หรือสับสนกับ ข้อ 55 ซึ่งเป็นการผ่อนปรนเอกสารของผู้ยื่นข้อเสนอ ไม่ใช่ความผิดพลาดของหน่วยงาน
เข้าใจว่า มาตรา 120 ลงโทษเฉพาะการฝ่าฝืน พ.ร.บ. ทั้งที่ตัวบทระบุ กฎกระทรวง ระเบียบ หรือประกาศที่ออกตามความในพระราชบัญญัตินี้ ไว้ด้วย ทำให้การฝ่าฝืนระเบียบฯ ก็เข้าข่าย
ลืมว่า มาตรา 120 วรรคสอง ลงโทษผู้ใช้หรือผู้สนับสนุนเท่ากับตัวการ