หน้าแรก / การลงโทษให้เป็นผู้ทิ้งงาน

การลงโทษให้เป็นผู้ทิ้งงาน

มาตรา 109 วางลักษณะการกระทำที่ถือเป็นการทิ้งงาน 6 อนุ ตั้งแต่ได้รับคัดเลือกแล้วไม่ยอมไปทำสัญญา ไปจนถึงกรณีอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง โดยผู้มีอำนาจสั่งคือปลัดกระทรวงการคลัง ไม่ใช่หัวหน้าหน่วยงาน ส่วนขั้นตอนจริงอยู่ที่ระเบียบฯ 2560 หมวด 8 ส่วนที่ 1 ข้อ 192-197 ซึ่งข้อ 193 อ้างมาตรา 109 เป็นตัวอักษร หน้าที่ของหน่วยงานคือเสนอความเห็นขึ้นไป และต้องให้ผู้ถูกสงสัยชี้แจงไม่น้อยกว่า 15 วันก่อนเสมอในกรณีขัดขวางการแข่งขันหรือไม่สุจริต

ขั้นตอนปฏิบัติ

1) เกิดเหตุที่เข้าลักษณะทิ้งงานตามมาตรา 109 (1)-(6) โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร เช่น ได้รับคัดเลือกแล้วไม่ยอมไปทำสัญญาภายในเวลาที่กำหนด หรือคู่สัญญา/ผู้รับจ้างช่วงที่ได้รับอนุญาตไม่ปฏิบัติตามสัญญา (มาตรา 109 วรรคหนึ่ง)
2) ถ้าเป็นกรณีสงสัยว่าขัดขวางการแข่งขันอย่างเป็นธรรมหรือไม่สุจริต หน่วยงานต้องมีหนังสือแจ้งเหตุที่สงสัย และให้ชี้แจงภายในเวลาที่กำหนดแต่ไม่น้อยกว่า 15 วันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้ง (ข้อ 194 วรรคหนึ่ง)
3) หัวหน้าหน่วยงานของรัฐพิจารณาว่าสมควรเป็นผู้ทิ้งงานหรือไม่ ถ้าผู้ถูกสงสัยไม่ชี้แจงภายในกำหนด ให้ถือว่ามีเหตุอันควรเชื่อได้ และเสนอความเห็นไปยังปลัดกระทรวงการคลัง (ข้อ 194 วรรคสองและวรรคสาม)
4) ผู้ร่วมกระทำที่มิใช่ผู้ริเริ่มและให้ความร่วมมือเป็นประโยชน์ หัวหน้าหน่วยงานของรัฐพิจารณายกเว้นไม่ให้เป็นผู้ทิ้งงานได้ โดยต้องแสดงเหตุผลไว้ (ข้อ 195)
5) หัวหน้าหน่วยงานของรัฐเสนอเรื่องพร้อมความเห็นไปยังปลัดกระทรวงการคลังโดยเร็ว — หน่วยงานไม่มีอำนาจสั่งเอง (ข้อ 193 วรรคหนึ่ง + มาตรา 109 วรรคสอง)
6) ปลัดกระทรวงการคลังฟังความเห็นคณะกรรมการวินิจฉัยตามมาตรา 29 (5) ก่อน แล้วจึงสั่งให้เป็นผู้ทิ้งงาน ระบุชื่อในบัญชีรายชื่อผู้ทิ้งงาน แจ้งเวียนหน่วยงานของรัฐ และแจ้งผู้ทิ้งงานทางไปรษณีย์ลงทะเบียน (ข้อ 193 วรรคสอง)
7) ถ้าเป็นนิติบุคคล ให้สั่งให้หุ้นส่วนผู้จัดการ กรรมการผู้จัดการ ผู้บริหาร หรือผู้มีอำนาจดำเนินงาน เป็นผู้ทิ้งงานด้วย และคำสั่งลามถึงนิติบุคคลอื่นที่ทำธุรกิจประเภทเดียวกันซึ่งมีบุคคลเหล่านั้นเป็นคนเดียวกัน (มาตรา 109 วรรคสาม + ข้อ 196)
8) ถ้าหน่วยงานยังไม่รายงาน ปลัดกระทรวงการคลังเรียกให้มาชี้แจงเองได้ โดยให้เวลาไม่น้อยกว่า 15 วันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้ง (ข้อ 197 วรรคหนึ่ง)

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

หัวหน้าหน่วยงานของรัฐสั่งให้เป็นผู้ทิ้งงานเอง ทั้งที่มาตรา 109 วรรคสอง ให้ 'ปลัดกระทรวงการคลังเป็นผู้มีอำนาจสั่ง' หน่วยงานทำได้แค่เสนอความเห็น (ข้อ 193 วรรคหนึ่ง)
ให้เวลาชี้แจงน้อยกว่า 15 วัน หรือไม่ให้ชี้แจงเลย ทั้งที่ข้อ 194 วรรคหนึ่ง และข้อ 197 วรรคหนึ่ง กำหนดว่า 'ต้องไม่น้อยกว่า ๑๕ วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้ง'
ลืมว่ามาตรา 109 วรรคหนึ่ง มีเงื่อนไข 'โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร' กำกับทุกอนุ จึงต้องพิจารณาเหตุผลของผู้ยื่นข้อเสนอ/คู่สัญญาก่อนเสมอ
สั่งเฉพาะนิติบุคคล ไม่สั่งบุคคลผู้บริหารด้วย ทั้งที่มาตรา 109 วรรคสาม และข้อ 196 วรรคหนึ่ง บังคับให้สั่งบุคคลดังกล่าวเป็นผู้ทิ้งงานด้วย
สับสนระหว่างการทิ้งงานตามมาตรา 109 กับการถูกระงับเพราะคะแนนความเสียหายตามหมวด 7 — คนละกระบวนการ คนละผู้มีอำนาจ